Switchback: Yokuş Yukarı Katlanan Yollar

Asfaltlanmış dağ yollarının çoğu eğimi yüzde ongenin altında tutacak biçimde yapılır, çünkü bunun üstünde ağır araçlar zorlanır ve inişte frenler aşırı ısınır. Kısa bir yatay mesafede altı yüz metre yükselen bir yamaca o açıyla doğrudan girilemez; bu yüzden yol kendini uzatır: tepenin yüzünü boydan boya geçer, geri döner, yeniden geçer. İtalya'nın kuzeyindeki Stelvio Geçidi doğu yamacında bunu kırk sekiz kez yapar ve her firkete virajın üzerinde küçük bir taş işaretle numarası yazılıdır.

Bir sırttan ya da dronedan bakıldığında bu desen başka bir şeye dönüşür. Yolun gri şeridi gevşek katmanlar halinde üst üste biner, virajlar kabaca birbirinin üzerine dizilir ve her dönemecin dış tarafındaki istinat duvarları ışığı çevredeki yamaçtan farklı yakalar. İkindi vakti asfalt soluk bir parıltı tutarken halkalar arasındaki çimen gölgeye gömülür; böylece tırmanışın tamamı dağa bastırılmış tek bir kurdele gibi okunur. Üzerindeki araba, hiçbir yere gitmiyormuş gibi görünen hareketli bir noktadır: sola, sonra sağa, sonra yine sola döner ve yalnızca yavaşça yükselir.

Mühendisler switchback'leri bazen dik arazinin bedeli sayar; her metre yükseklik için uzunlukla ödenen bir fiyat. Fotoğrafta ise el yazısına daha yakındırlar: bir yamacın fethedilmediğini, pazarlıkla aşıldığını gösteren bir kayıt. Geniş bir ekranda böyle bir kare, gözün yolculuğun kendi sürümünü yapmasına izin verir; alt kenara yakın bir virajdan başlayıp her kıvrımdan yukarı tırmanarak geçide varır.