Yapısal renk: içinde hiç mavi olmayan bir mavi
Bir morpho kanadı, bir böceğin sırtı, bir güvercinin boynu. Hiçbiri baktığınız rengi taşımıyor.
Pigment soğurmayla çalışır: tayfın büyük bölümünü yutar, kalanı geri verir. Yapısal renk ise girişimle çalışır; birkaç yüz nanometre aralıklı sırtlar ve katmanlar kimi dalga boylarını söndürür, kimini pekiştirir. Mavi bir kelebek kanadını toz haline getirin, toz kahverengi çıkar; bütün kanıt bu tek deneye sığar.
Etki açıya bağlı olduğu için renk yer değiştirir. Böceği eğin, yeşil bronza kayar; güvercinin çevresinde iki adım atın, boyun mordan bakıra geçer, üstelik kuş hiçbir şey yapmamıştır. Bunu çekmek ışığın nereden geldiğiyle ilgilidir, sensörün neye ayarlandığıyla değil; beyaz ayarını düzeltme alışkanlığı yalnızca bütün kareyi gitmemesi gereken yere iter.
Ekranlar da rengi kendi usulünce aynı ilkeyle üretir: bir panelde de pigment yoktur, yalnızca belirli bir oranda ulaşsın diye dizilmiş ışık vardır. Doğru açıyla çekilmiş bir kanat bu dizilime zorlanmadan oturur; bu tür görüntülerin neredeyse fazla doygun görünüp yine de gerçek okunması belki bundandır. Ekranın çevirmek zorunda olmadığı az sayıdaki konudan biridir.
