Kar Bayrakları: Zirvenin Ardında Sürüklediği İz

Bulutsuz bir günde bile yüksek bir zirve tepesinden uzun beyaz bir şerit sürükleyebilir; yana doğru çekilmiş, maviye karışarak solan bir şerit. Çoğu zaman bu kardır: saatte 60 ya da 70 kilometreyi aşan rüzgâr, rüzgâr alan yamaçlardaki gevşek taneleri kaldırıp sırtın üzerinden taşır ve taneler korunaklı tarafta yüzlerce metre, bazen kilometrelerce akıp gider. Kar bayrağı hep rüzgârın estiği yönü gösterir, yani tek bir fotoğraf, hiçbir meteoroloji istasyonunun ulaşamadığı bir yükseklikte rüzgârın yönünü kaydeder.

Akrabası sayılan bayrak bulutunun ise hiç kara ihtiyacı yoktur. Hava dik ve sivri bir zirvenin yanından akarken rüzgâraltı tarafta bir girdap oluşur ve oradaki nemli havayı yukarı kaldırır; hava soğuyup yoğunlaşır ve rüzgâr içinden dümdüz geçip giderken bir bulut dağın bir yamacına yapışık kalır. Everest'te bu şerit bir ölçü aleti gibi okunur: uzun ve yassı bir şerit zirvede jet akımı şiddetinde rüzgâr demektir ve seferler onun kısaldığı ya da kaybolduğu günleri bekler.

Onu fotoğraflamak her şeyden önce ışık ve örtücü hızı meselesidir. Alçak güneşin arkadan vurduğu ışıkta bayrağın kenarları parlar, arkasındaki kaya ise koyulaşır; 1/500 saniyelik örtücü hızı savrulan karın tanecikli dokusunu korur, tripod üzerinde uzun pozlama ise onu yumuşak bir tül gibi düzleştirir. Zirveyi kadrajın bir kenarına yakın koyup bayrağı açık gökyüzüne doğru uzatırsanız karenin büyük kısmı temiz bir mavi olarak kalır ve simgelerle dolu bir masaüstüne, tam ortaya dikilmiş bir zirvenin bırakacağından daha fazla yer açılır.