Palmen: een boom die licht in stroken snijdt

Een palmblad is geen bladerdak. Het is een rij smalle messen langs één spil, en het licht gaat ertussendoor zoals het door de latten van een jaloezie gaat. Ga er om twaalf uur 's middags onder staan: de grond is niet verduisterd maar gestreept, en de schaduw houdt de vorm van het blad vast in plaats van uit te lopen tot een plas. Op een lichte muur leest het bijna als een lijntekening.

Stil staan doet deze boom zelden. Met een sluiter rond 1/500 blijft elk mes op zichzelf; ga naar een kwart seconde en de kroon wordt een groene veeg met een harde stam eronder. In tegenlicht geeft de palm het meeste weg: van onderaf, tegen een heldere hemel, worden de bladeren halfdoorzichtig en komen de nerven tevoorschijn, en de belichting moet dichter bij de lucht liggen dan bij de boom, anders zakt de hele kroon in tot een silhouet.

De palm sleept veel geleende betekenis mee. Op een scherm staat hij voor elders, meestal een warm en licht overprijsd elders. Wat hem als achtergrond redt, is juist die streping: de gaten tussen de messen laten ruimte voor pictogrammen, en een beeld dat vooral lucht is met een paar harde groene lijnen erdoorheen, blijft de hele dag stil.