Duvar kâğıdı mı ekran koruyucu mu: kımıldamamak ne demek

Ekran koruyucu bir donanım kusurunun yamasıydı. Katot ışınlı tüpte aylarca aynı yerde duran parlak menü çubuğu fosfora soluk bir hayalet kazıyordu, bu yüzden makineye birkaç dakikalık boşluktan sonra ekranda bir şeyi kımıldat denildi. Düz paneller görüntüyü öyle tutmaz; uçan ekmek kızartma makineleri de sıralarını daha kısa bir talimata bıraktı: on beş dakika sonra kararmak.

İkisi aynı cinsten şeyler değil. Duvar kâğıdı bir dosyadır — diskte duran tek bir görüntü, masaüstü göründüğü sürece simgelerin arkasına çizilir. Ekran koruyucu ise zamanlayıcılı bir programdır ve çalışmaya başladığı an, sizin sandalyeden kalktığınız andır. Elektrikten konuşuyorsak paneli kapatmak her animasyondan ucuza gelir; bugün çoğu sistemin önce uykuyu seçip hareketli resmi süs rafına kaldırmasının nedeni bu.

Yine de onu tutmanın iki dürüst gerekçesi var. OLED piksellerinin yaşlanması eşit değildir, yavaşça kayan bir görüntü bu aşınmayı yayar; ayrıca uyanışta parola soran ekran koruyucu mahremiyetin ilk sürgüsüydü, o iş artık kilit ekranının. Geriye fark etmeye değer bir iş bölümü kalıyor: ekran koruyucu boş bir odaya oynuyor, duvar kâğıdı ise gerçekten gördüğünüz resim — bir pencereyle diğeri arasındaki aralıkta, seferinde üç saniye.