Groen: de kleur waar het oog niet mee redetwist
De helft van de fotosites op een sensor is groen, en dat idee kwam van ons oog.
In het kleurenfilter van een camera zijn twee van elke vier fotosites groen, tegenover één rode en één blauwe. Het is geen kwestie van smaak: de gevoeligheid van het menselijk oog piekt in het geelgroen, dus besteedt de sensor het grootste deel van zijn resolutie precies daar waar wij toch al keken.
Diezelfde gevoeligheid maakt dat een groene foto nooit uit één groen bestaat. Een blad in tegenlicht trekt naar geel, mos in de schaduw wordt blauwig, gras op het middaguur spoelt door de weerkaatsing bijna naar grijs. Beelden die eentonig lijken hebben meestal alleen vlak licht; leg een schuine schaduw over datzelfde groen en het valt in een stuk of twaalf tinten uiteen.
Op een scherm werkt dat voordeel stiller. Groen over de volle breedte dringt zich niet naar voren zoals rood, zodat pictogrammen en bestandsnamen leesbaar blijven zonder iets te dempen. Een donker bladerdek slikt een volgestouwd bureaublad op; een bleek voorjaarsgroen laat elk label scherper lijken dan het is.
