Dezelfde achtergrond ziet er op elk scherm anders uit

Zet dezelfde foto op een laptop en op een externe monitor en het verschil begint meteen. Op de ene helt de zonsondergang naar oranje en valt zwaar, op de andere schuift hij naar roze en verliest een tint. Onderweg is er niets met het bestand gebeurd, de pixels zijn byte voor byte gelijk. Wat verschilt is alles wat het paneel ermee doet nadat het ze gelezen heeft.

Het meeste is witbalans. Schermen verlaten de fabriek met uiteenlopende kleurtemperaturen: een warm paneel duwt een neutraal grijs richting crème, een koel paneel trekt het naar blauw. De helderheid ordent de rest, want bij lage achtergrondverlichting loopt de donkere helft dicht en verliezen de schaduwen hun scheiding. Dan is er nog het kleurbereik, want een foto die in sRGB is opgeslagen komt op een scherm met breed gamut meestal verzadigder aan dan de fotograaf hem achterliet, en na zonsondergang schuift het nachtfilter het hele beeld stilletjes naar warm.

Niets hiervan verdient een perfecte correctie, maar het verdient wel een plek in de keuze. Beelden met het hele bereik, iets bijna wit, iets bijna zwart, een paar neutrale vlakken, doorstaan de overstap tussen schermen beter dan een vlak van één verzadigde kleur, dat elke graad afwijking laat zien. Wil je vergelijken, zet dan het nachtfilter uit, maak eerst de helderheid gelijk en stop daarna met bijregelen. Een achtergrond hoeft alleen te kloppen op het scherm waar je op dat moment voor zit.