Er huist een oerwoud in de dichtstbijzijnde heg. Een dauwdruppel is een lens met een landschap erin; de vleugel van een mot is bekleed als een theaterzaal; de ijzel op een januariraam laat varens groeien die geen kas kan evenaren. Macrofotografen bezitten geen exotische bestemmingen — alleen exotische afstanden.
De beelden in deze set zijn gekozen om hun geduld: scherpte gemeten in millimeters, diafragma's gesmeekt om elke laatste scheut scherptediepte, onderwerpen die zouden wegvluchten als je ademde.
Op een scherm keert een macro-opname de gebruikelijke verhouding om — in plaats van iconen die op een grote wereld staan die klein is gemaakt, staan ze op een kleine wereld die groot is gemaakt. Op de een of andere manier voelt dat eerlijker.
