Sonbahar rengi vardır, bir de dört yüz yıl önce Kasım'ın tam olarak ihtiyaç duyacağı yere dikilmiş bir akçaağacın kasıtlı kızılı vardır — gri taşın yanında, durgun suyun üzerinde, bir kapıyla çerçevelenmiş. Bu tür bahçeler, olgun ağacı asla göremeyecek insanlar tarafından dikildi. Fotoğraflar onların sabrını topluyor.
Buradaki kareler ıslak yosun üzerindeki tek yapraklardan, kor renginde bütün tepelere, kızıl üzerinde tekne gibi yüzen tapınak çatılarına kadar uzanıyor.
Kızıl, talepkâr bir duvar kağıdı rengidir, ama sonbahar kızılı farklıdır — önceden yumuşatılmış, çoktan yarı hatıra olarak gelir. Ekranı bağırmadan ısıtır.
