Tarla, manzaraların en az dramatik olanıdır — uçurum yok, çağlayan yok, yalnızca yatay bir sabır. Sonra günün son bir saatlik ışığı gelir ve bütün o düz dünya pirince döner. Buğday filamana dönüşür. Her ot sapı kendi gölgesini edinir. Sıradan olan, portresini nihayet hak eder.
Bu fotoğrafların ortak noktası alçak bir güneş ve uzun gölgeler; ortak olmayan şeyse ruh hâlleri: kimisi hasat sıcaklığında, kimisi tam kararında yalnız ve bir iki tanesinde, yazın bir salı günü sessizce bitivermesine özgü o hüzün var.
Gün sonunun sıcak ışığı, aynı zamanda ekranınızın gece modunun taklit ettiği şeydir. Bunlardan birini ayarlayın; taklit ile aslı nihayet örtüşsün.
