Hâlâ Kullandığınız Bir Duvar Kâğıdı Klasörü Tutmak
Bir koleksiyon kırk dosyayla dört bin dosya arasında bir yerde işlevini yitirir ve çözüm çoğunlukla dosya adlarındadır.
Masaüstü slayt gösterilerinin çoğu klasörü dosya adı sırasına göre okur ve çoğu alt klasörlere inmez. Bu tek davranış, özenle ayrılmış bir koleksiyonun neden dağınık oynadığını açıklar: sisteme gösterdiğiniz klasörde on iki görsel vardır, iyileri iki kat aşağıda uyur. Adın başına sayı koymak kaba bir yöntemdir, ama sistemin tartışmasız uyduğu tek sıralamadır.
İkinci sorun, birbirinin aynısı olmayan kopyalardır. Aynı fotoğraf 3840 piksellik özgün hâliyle, yüzde seksen kalitede yeniden kaydedilmiş bir suretle ve dizüstü için kırpılmış bir sürümle gelir; hiçbiri bayt bayt örtüşmediği için hiçbir araç onları yakalamaz. Sıralamayı addan dosya boyutuna çevirin, bu neredeyse ikizler yan yana dizilir ve bir kümedeki en küçüğü neredeyse her zaman silinecek olandır. Elinizdeki ekrana uyan kırk görsel, hiç kullanmadığınız ekranlar için toplanmış dört bin görselden iyidir.
Bir koleksiyonun arşive dönüştüğü bir büyüklük vardır ve arşiv bakılan değil aranan bir şeydir. Duvar kâğıdı yerini ancak ekranda durarak hak eder; klasörün geri kalanı, yılda iki kez bile açılmayan bir dizine kaldırılmış bir stoktur.
