Koyu mod bir duvar kâğıdından ne ister
Arayüz koyuya döndüğü anda, arkadaki fotoğraf ekranda hâlâ geniş bir alanla ışık veren tek şey olur.
Koyu mod çoğunlukla geceleri gözü korumak için açılır, sonra parlak bir duvar kâğıdıyla etkisiz kılınır. Pencereler ve paneller neredeyse siyaha inerken arka plan öğle vaktinin parlaklığında kalır; böylece masaüstündeki karşıtlık azalmak yerine artar. Bu uyumsuzluk en çok son pencereyi kapattığınız anda göze çarpar.
İşe yarayan ölçüt konusu değil, görüntünün ortalama parlaklığıdır. Gece bir sokak, ışığı az bir orman, siyah beyaz bir çalışma ya da koyu bir geçiş, arayüzle aynı basamakta durur ve bakışın sıçramadan dolaşmasına izin verir. Neredeyse hiç yürümeyen şey, büyük bölümü gökyüzü olan bir fotoğraftır: kapalı bir gök bile yanına konacak herhangi bir koyu panelden çok daha aydınlıktır.
Yine de karede bir parça ışık bırakmakta yarar var, yoksa ekran düz bir gri dikdörtgene döner. Yanan tek bir pencere, tek bir yansıma, soluk tek bir sırt yeterlidir; görüntünün gidecek bir yeri olur. Koyu mod karanlık bir fotoğraftan çok, arayüzün gittiği yere çoktan gitmiş bir fotoğraf ister.