Een alpenweide houdt de kortste openingstijden van de natuur aan — acht maanden ondergesneeuwd, dan zes koortsachtige weken waarin wildbloemen overuren draaien, en dan weer vorst. De bloemen kennen het rooster; ze bloeien allemaal tegelijk, een heel jaar kleur samengeperst in de kier tussen twee keer dooien.
De foto's hier leggen die nagekomen afspraak vast: hellingen in volle bloei onder toppen die hun sneeuw nog dragen, hutten met geraniums die de hoogte trotseren, koeienbellen die in elk beeld meeklinken hoewel foto's zwijgen.
Er gaat iets stil bemoedigends uit van ecosystemen die floreren op een deadline. Zes goede weken, serieus genomen, blijken genoeg.
