Er is een specifieke hoogte waarop het weer stopt je plafond te zijn en je vloer wordt. Toppen en lange vluchten kennen het allebei: een ononderbroken wolkenzee eronder, horizon-vlak, met pieken die erdoorheen breken als eilanden die om privacy hadden gevraagd.
Alles in deze collectie is vanaf die bovenkant geschoten, meestal bij zonsopgang, wanneer de wolkenzee kleur aanneemt zoals water verf opneemt — eerst tin, dan rozerood, dan een goud dat bijna hoorbaar fotografeert.
De aantrekkingskracht op een scherm is ronduit ambitieus. Boven het weer is waar iedereen probeert te komen tegen vrijdag. Hier staat het alvast op het vergrendelscherm, als voorproefje.
