Er bestaat een specifieke hoogte waarop het weer ophoudt je plafond te zijn en je vloer wordt. Bergtoppen en langeafstandsvluchten kennen haar allebei: een gesloten wolkenzee beneden, vlak als een horizon, met toppen die erdoorheen breken als eilanden die privacy hebben besteld.
Alles in deze collectie is van die bovenkant geschoten, meestal bij zonsopkomst, wanneer de wolkenzee kleur opneemt zoals water inkt opneemt — eerst tin, dan roze, dan een goud dat bijna hoorbaar fotografeert.
De aantrekkingskracht op een scherm is ronduit aspirationeel. Boven het weer is waar iedereen vóór vrijdag probeert te komen. Hier staat het alvast op het vergrendelscherm, als voorproef.
