Bu Duvar Kağıdı Yapay Zekâ Ürünü mü? Nereye Bakmalı

En uzaktan başlayın. Bir kamera vadinin arkasını önü kadar dürüstçe kaydeder, yalnızca daha yumuşak ve daha mavi; üretilmiş bir görsel ise orta plandan sonra genellikle cesaretini yitirir, ağaçlar yeşil bir hamura dönüşür, sırtlar çatallanıp yeniden birleşir ama bir türlü karar veremez. Küçük bir köyü, bir çiti, bir direk sırasını büyütün ve her şeyin kesin bir kenarı mı yoksa yalnızca kenar izlenimi mi olduğunu sorun.

Sonra ışığı kendisiyle sınayın. Fotoğrafta her gölge tek bir güneşten uzaklaşır, su gerçekten üstünde duranı yansıtır ve dağın aydınlık yüzü sabahın nereden geldiği konusunda bulutlarla hemfikirdir. Üretilmiş sahneler çoğu zaman kimsenin yerleştirmediği iki üç ışık kaynağı taşır, göl tepedekinden biraz farklı bir gökyüzünü yansıtır, gün batımının kızıllığı kayanın gölgeli tarafına kadar ulaşır. Gölgeleri saymak on saniye sürer ve her dedektörden fazlasını yakalar.

Son ipucu tekrarlarda. Gerçek çakıllar, yapraklar ve pencereler her biri kendince biraz yanlıştır; sentetik olanlar kafiye yapar, aynı çakıl ayna görüntüsüyle birlikte dört kez belirir. Bunların hiçbiri üretilmiş bir görseli kötü bir duvar kağıdı yapmaz, çoğu da güzeldir. Önemli olan yalnızca ekranın saatlerce bakılan yer olması ve yakından dağılan bir manzaranın er geç ona en yakın oturan kişi tarafından fark edilmesidir.