De kleur die de taakbalk van je bureaubladachtergrond leent
Laat de accentkleur de achtergrond volgen en de foto gaat over de interface beslissen.
Als Windows de accentkleur uit de bureaubladachtergrond moet halen, krimpt het de afbeelding tot een handvol representatieve kleuren en houdt er één over die verzadigd genoeg is om op te vallen en licht of donker genoeg om het op een smalle balk vol te houden. Die kleur duikt daarna op in de markering van de taakbalk, in de focusrand, in een voortgangsbalk, in de geselecteerde regel van een menu. macOS doet dit niet, maar menubalk en Dock zijn doorschijnend, dus een vervaagde strook van de boven- en onderrand hangt de hele dag in beeld, of dat nu de bedoeling was of niet.
Het ongemakkelijke is dat de bemonstering het hele beeld leest en niet weet welk deel achter iets terechtkomt. Een rustige veldfoto met één klein oranje kajakje kan precies dat oranje aan het systeem doorgeven, en vanaf dat moment is elk geselecteerd item op de machine het kajakje. Beelden met een groot vlak van bijna neutrale kleur doen het omgekeerde: wat terugkomt lijkt op wat het oog al zag, en er verspringt niets wanneer de achtergrond naar het volgende bestand gaat.
Twee gewoonten houden het voorspelbaar. Houd de bovenste en onderste band van het beeld rustig, want daar putten zowel doorschijnende balken als elke automatisch berekende tint uit; en als een bepaalde accentkleur ertoe doet, zet de automatische optie uit, kies hem met de hand en laat de foto erachter zitten. Een verloop komt hier beter uit dan de meeste foto's, minder een kwestie van smaak dan van hoe weinig kleuren het weggeeft.