De kopie die het systeem maakt
Jij kiest het bestand. Het bureaublad bewaart stilletjes een tweede versie, en daar kijk je naar.
Windows hangt niet het bestand op dat je koos. Het hercodeert de foto naar JPEG in AppData\Microsoft\Windows\Themes, standaard met kwaliteit rond 85, en toont die kopie. Een registerwaarde met de naam JPEGImportQuality tilt hem naar 100, en dat is de enige plek in dit hele arrangement waar jij iets te zeggen hebt. macOS wijst naar het origineel en laat het met rust; sommige Android-schillen schalen eerst en comprimeren daarna, en melden geen van beide stappen.
De eerste dag valt er niets op. De schade komt boven waar het beeld traag verandert: een avondlucht die in één beweging van diep blauw naar bleek liep, zakt nu in zichtbare treden, en donkere hoeken breken in bleke vierkanten van een pixel of acht. Foto's vol gras, grind of veren verbergen dat goed, want detail geeft de compressor een plek om zijn fouten neer te leggen. Een leeg verloop heeft die plek niet.
Het zijn dus de rustige beelden die er het slechtst vanaf komen, terwijl rust meestal de reden was om ze te kiezen. Krijgt een lucht een week na het instellen strepen, dan is het bestand op schijf in orde en de tweede kopie niet. Zet de kwaliteitswaarde één keer goed, kies dezelfde foto opnieuw, en het scherm loopt weer glad door.
