شهر همچون برد الکترونیکی

در سطح خیابان، شهر یک مشاجره است؛ از چهارصد متری، یک توافق. بلوک‌ها در شبکه‌ها چفت می‌شوند، رودخانه‌ها استثناهای ملایمی را چانه می‌زنند، و ترافیک — که از درون تحمل‌ناپذیر است — به نبضی بدل می‌شود که در مدارهای چاپی جریان دارد. ارتفاع تنها علاج شناخته‌شدهٔ آشوب شهری است، و فوری هم اثر می‌کند.

این مجموعه ساعت‌های هندسی را ترجیح می‌دهد: آفتاب کم‌ارتفاعی که بام‌ها را جارو می‌کند، نماهای شبانه‌ای که در آن خیابان‌ها خودشان را با رنگ کهربا ترسیم می‌کنند، و نگاه عمود پهپادی که تقاطع‌ها را به نمودار بدل می‌کند.

کسانی که این والپیپرها را دوست دارند معمولاً سیستم‌ها را هم دوست دارند — لذتش در دیدن ده میلیون تصمیم است که در یک الگو حل می‌شوند. نقشهٔ مترو هم به همین دلیل زیباست.