ساعت شلوغی، با دوربینی روی سهپایه بالای پلی بایستید تا بدترین بخش زندگی شهری آرامآرام مایع شود. هشت ثانیه نوردهی کافی است تا چراغهای ترمز به رودی سرخ ببافند و چراغهای جلو به رودی سفید، که در یک بستر واحد در دو جهت مخالف جاریاند. آن پایین هیچکس از رفتوآمدش لذت نمیبرد؛ این بالا اما همه میبینند که این صحنه، پنهانی، زیباست.
عکسهای رد نور، زمانِ مرئیشدهاند — هر خط نور، غریبهای است که بهجایی میرود و در یک قلمضربه فشرده شده است. تقاطع به خوشنویسی بدل میشود و میدان، دور خودش هالهای میکشد.
این تصاویر در مقام والپیپر، صداقت غریبی دارند: روزِ شما احتمالاً همان ترافیک را هم در خود دارد. بهتر است نسخهٔ هشتثانیهایاش را نگه دارید — همان نسخهای که دیگر به نقاشی بدل شده است.
