در ساعت اوج ترافیک روی پلی با دوربینی روی سهپایه بایستید، و بدترین بخش زندگی شهری مایع میشود. هشت ثانیه نوردهی، و چراغهای ترمز به رودی سرخ میبافند، چراغهای جلو به رودی سفید، جاری در دو جهت مخالف در یک بستر. هیچکس آن پایین از سفرش لذت نمیبرد؛ همه اینجا بالا میبینند مخفیانه زیباست.
عکسهای ردنور، زمان را قابلمشاهده میکنند؛ هر رگه یک غریبه است که جایی میرود، فشرده در یک ضربه. تقاطعی به خوشنویسی بدل میشود. میدانی هاله خودش را میکشد.
بهعنوان تصویر پسزمینه، اینها صداقتی عجیب دارند: روز شما احتمالاً همان ترافیک را شامل است. بهتر است نسخه هشتثانیهای را نگه دارید، جایی که از پیش به نقاشی بدل شده.
