nature
خطوط ترازی که میشود کشتشان کرد
شالیزار پلکانی همان شکلی است که نقشهٔ توپوگرافی پیدا میکند وقتی مردم آن را کلمهبهکلمه جدی بگیرند.
یک دامنهٔ پلکانی، هزار سال تصمیمِ کوچک است که جمعشان مجسمه شده. هیچکس کلِ آن را طراحی نکرده؛ هر نسل فقط یک طاقچهٔ دیگر تراشیده، دنبال آب رفته، به منحنی احترام گذاشته — و کوه آرامآرام خواندنی شده است.
در فصل نشا، پلهها را آب میگیرد و آینهکاری میشوند — دامنهای از آسمان، نگهداشته میان دیوارههای گلی. در فصل درو، طلایی میشوند. هر دو نسخه در این مجموعه هست، چون انتخاب میانشان ممکن نبود.
اینها منظرههاییاند که در آنها ردِ دستِ انسان صحنه را طبیعیتر جلوه میدهد، نه کمتر — دستهای کمیاب، و بهطرزی بیسروصدا امیدوارکننده.
