Sistemin kendine aldığı kopya
Dosyayı sen seçiyorsun. Masaüstü sessizce ikinci bir sürüm kaydediyor ve baktığın o oluyor.
Windows seçtiğin dosyayı asmaz. Onu AppData\Microsoft\Windows\Themes altında JPEG'e yeniden kodlar, varsayılan kalite 85 civarındadır ve ekrana o kopyayı koyar. Kayıt defterindeki JPEGImportQuality değeri bunu 100'e çıkarır; bütün bu düzende söz hakkının olduğu tek yer orasıdır. macOS özgün dosyayı gösterip ona dokunmaz; bazı Android arayüzleri önce ekran boyutuna küçültür, sonra sıkıştırır ve iki adımdan da söz etmez.
İlk gün hiçbir şey görünmez. Bozulma, görüntünün yavaş değiştiği yerde ortaya çıkar: koyu maviden soluğa tek hamlede geçen bir akşam göğü artık gözle görülür basamaklarla iner, karanlık köşeler sekiz piksel genişliğinde soluk karelere ayrılır. Çimen, çakıl ya da tüyle dolu fotoğraflar bunu iyi saklar, çünkü ayrıntı sıkıştırıcıya hatasını bırakacak bir yer verir. Boş bir geçişin böyle bir yeri yoktur.
Yani en çok zarar gören, sakin olanlar; oysa insanlar onları çoğunlukla o sakinlik için seçmiştir. Bir gökyüzü asıldıktan bir hafta sonra çizgilenmişse diskteki dosya sağlamdır, ikinci kopya değildir. Kalite değerini bir kez ayarla, resmi yeniden seç; ekran yeniden pürüzsüz akar.