mountains
درههایی لبالب
بعضی صبحها دره به هیئت دریاچهای از ابر بیدار میشود و تپهها ساحل میشوند.
«وارونگی دما» خشکترین اسم ممکن است برای یکی از بهترین کارهایی که از یک منظره برمیآید: هوای سرد شبانه فرومینشیند، مه را هم با خودش پایین میبرد، و تا سپیدهدم کف دره دریایی است با جزیرههایی از سرِ تپهها. روستاها یکسره در زیر خوابیدهاند، ناپیدا، و لابد خوابِ همین منظرهٔ بالای سرشان را میبینند.
عکسها همه از همان ساحلِ بالایی گرفته شدهاند، در آن یک ساعتی که مانده تا آفتاب این خیال را بسوزاند و ببرد. برجهای ناقوس کلیسا و تکدرختها سطح را میشکافند — نشانههای عمق در این سفیدی.
اینها شاید صبورترین تصویرهای کل این مجله باشند. مه تا یک ساعت دیگر جایی نمیرود؛ و شما هم، تا وقتی نگاهش میکنید، جایی نمیروید.
