تماشای حرکت ماهی در آب تیره یکی از کهنترین تمرینهای توجه است. صومعهها آن را میدانستند؛ باغبانان منظرهساز مهندسیاش کردند؛ حالا صفحههای قفل به ارثش میبرند. رنگها؛ خرمالویی، سفید-طلایی، مرکبای؛ صبورانه، نسل به نسل، دقیقاً برای همین نوع نگاه پرورش داده شدند.
عکسهای این مجموعه نزدیک سطح میمانند، جایی که بالهها به خوشنویسی تار میشوند و موجها با هر ضربه ماهی را دوباره میکشند.
بالای یک برکه کوی، عصبانی نگاه کردن به ساعت سخت است. این را یک ویژگی میدانیم.
