Het origineel terugvinden: omgekeerd zoeken op afbeelding voor achtergronden
Een achtergrond die vijf keer is doorgeplaatst, is zelden nog het bestand waar hij mee begon, en terugvinden duurt meestal een minuut.
De meeste achtergronden die mensen bewaren zijn niet bij de fotograaf gedownload. Ze zijn opgepikt uit een forumdraad, de galerij van een telefoon of een chatgroep, en elke stap sloeg het bestand ongemerkt opnieuw op. Een opname van 6000 pixels kan 1080 pixels breed aankomen, iets bijgesneden, met JPEG-blokjes in het kleurverloop van de lucht, en omdat het beeld nog herkenbaar is, valt het verlies pas op als het over een monitor van 27 inch wordt uitgerekt.
Omgekeerd zoeken werkt op hoe de afbeelding eruitziet, niet op de bestandsnaam. Google Lens en Bing Visual Search vinden goed de pagina's die het beeld gebruiken; TinEye is trager, maar laat je de treffers op grootte sorteren, zodat de grootste kopie bovenaan komt. Een uitsnede levert meestal nog steeds een match op als het midden intact is, en een versie met watermerk of bronvermelding in de hoek is vaak de nuttigste treffer, omdat die naar de maker wijst. Heb je eenmaal een naam, dan staat het schoonste bestand meestal in het portfolio van de fotograaf of op een stockpagina, samen met de gebruiksvoorwaarden.
Het helpt het resultaat te vergelijken met de kopie die je al hebt. Open beide op 100 procent en kijk naar fijne randen: bladeren, tuigage, de rand van een wolk. Is het nieuwe bestand groter maar zijn de randen even zacht, dan is het onderweg waarschijnlijk opgeschaald in plaats van hersteld. Het echte origineel is op het scherm meestal meteen te herkennen, want de lucht valt niet meer uiteen in banden en de kleine dingen in de hoeken komen terug.
