Meren: de oorspronkelijke spiegels
Op een windstille ochtend verdubbelt een meer elke berg, gratis.
Spiegelfotografie is een samenzwering tussen water en weer. Het meer moet stil zijn, de lucht moet meewerken, en het licht moet onder een hoek arriveren die vlak genoeg is om te schilderen in plaats van te schitteren. Als alles klopt, krijgt de wereld een tweede exemplaar van zichzelf — ondersteboven, iets donkerder, en vreemd genoeg geloofwaardiger.
De beelden in deze collectie zijn gekozen op de kwaliteit van hun stilte. Je hoort bijna hoe stil het was toen de sluiter openging; één eend had de helft ervan bedorven.
Symmetrie is rustgevend voor het oog — ze lost zichzelf onmiddellijk op, zonder zoekwerk. Dat maakt een spiegelend meer tot een van de weinige achtergronden die de temperatuur van een drukke dag daadwerkelijk laten zakken.
