Kırsal manzara fotoğrafçılığı, telaşsız şeylerin incelemesidir: seksen yıldır hiçbir şey yapmayan bir çit, kendi hızında kuruyan saman, nesiller önce birinin kesmeyi reddettiği bir ağacın etrafından kıvrılan bir yol. Bu karelerdeki hiçbir şey teslim tarihi diye bir şey duymadı.
Buradaki fotoğraflar günün yumuşak saatlerinde toplandı — çatıların üzerinde erken duman, anız tarlalarında geç altın, çiftlik evi pencerelerinin teker teker yandığı gün batımından sonraki mavi dakika.
Şehir ekranları kırsal duvar kağıtlarıyla dolar, tıpkı şehir raflarının romanlarla dolması gibi: bir hayattan kaçmak için değil, başka saatler de olduğunu hatırlamak için.
