Landschapsfotografie op het platteland is een studie in dingen die geen haast hebben: een hek dat tachtig jaar niets doet, hooi dat op zijn eigen tempo droogt, een landweg die om een boom buigt omdat iemand, generaties geleden, weigerde hem om te hakken. Niets in deze beelden heeft ooit van een deadline gehoord.
De foto's hier zijn verzameld op de zachte uren — vroege rook boven daken, laat goud op stoppelvelden, de blauwe minuut na zonsondergang waarin boerderijramen één voor één aangaan.
Stadsschermen vullen zich met plattelandsachtergronden om dezelfde reden als stadsplanken zich vullen met romans: niet om een leven te ontvluchten, maar om te onthouden dat er andere klokken bestaan.
