Mavi gölgeler: gölgede kalan yüzü ne aydınlatır

Öğleden sonra dörde doğru eski karın üstünde yürüyün, yerde aynı anda iki renk bulacaksınız. Güneşe bakan yamaç sıcak, neredeyse krem rengi. Sırtını dönen yüz ise mavi, hem de hiç çekingen olmayan bir mavi. Ortada hiçbir filtre yok. Doğrudan ışık yalnızca bir yüze düşüyor; öteki yüz yalnızca başımızın üstündeki gök kubbenin ikinci elden ışığını alıyor ve o ışık en baştan beri maviydi.

Fotoğraf makinesi buna itiraz eder. Otomatik beyaz ayarı bu renk eğilimini hata sayıp kar nötr hale gelene, gölgeler biraz kirli bir griye dönene kadar geri çeker. Kareyi biraz serin bırakmak, orada dikilirken gözün itirazsız kabul ettiği şeye daha yakındır. Etki yükseklikle ve soğukla derinleşir, son bir saatte doruğa çıkar: ışık alan kar altına dönerken her sırtın arkasındaki gölge maviye biraz daha gömülür.

Duvar kâğıdı olarak bu ikili alçak sesle çalışır. Sıcak ve serin ölçeğin iki ucunda durduğu için derinlik ağır kontrasta gerek kalmadan gelir; mavi taraf da bir sütun simgeyi hiçbirini yutmadan taşıyacak kadar sakin kalır. Ekran gününü tek ışıklı odalar göstererek geçirir. İki ışıklı bir görüntü küçük bir rahatlama sayılır.