Waar het land van zich afbijt

Zachte stranden zijn de diplomatie van de zee; kliffen zijn haar oorlogen. Aan een woeste kust is niets geregeld — bogen staan tot ze niet meer staan, zeepilaren houden voor de kust stand als achterhoedes, en elke winterstorm hertekent een kaart die niemand mag bewaren.

Deze foto's verzamelen de frontlinie in haar grootste stemmingen: schuim dat twintig meter kaap beklimt, vuurtorens die hun salaris verdienen, de zee groenwit en woedend of vettig kalm en iets beramend.

Voor een scherm bieden woeste kusten wat nette landschappen niet kunnen — bewijs dat de wereld nog beslist wordt. Sommige ochtenden is dat precies de juiste achtergrond.