Een achtergrond voor de monitor die op zijn kant staat

Draai een 27-inch 1440p-monitor een kwartslag en hij wordt 1440 pixels breed en 2560 hoog, een 9:16-kolom die goed werkt voor lange codebestanden en documenten. De achtergrond draait niet mee. Een liggend 16:9-beeld dat deze vorm moet vullen, houdt maar ongeveer een derde van zijn breedte over, de middelste strook, en alles links en rechts van het midden valt weg.

In die strook zit zelden de reden waarom je de foto mooi vond. De horizon krimpt tot een dun lint, de zonsondergang verliest zijn zon aan de snijrand en een wijd dal wordt een reepje gras en lucht. Wat overblijft zijn onderwerpen die al hoog waren: een waterval over de volle hoogte van het beeld, een toren van voet tot spits, één losse stam, een smalle straat tussen gevels. Een staand origineel van minstens 1440 pixels breed en 2560 hoog vult de kolom zonder dat er iets opgeschaald hoeft te worden.

Zowel Windows als macOS laten je per scherm een eigen afbeelding kiezen, dus de staande monitor hoeft zijn achtergrond niet te delen met de liggende, en één foto uitspreiden over een liggend en een staand scherm levert op de naad bijna altijd een lelijk trapje op. Het helpt ook om te letten op waar je blik rust. De bovenkant van een gedraaid scherm zit hoger dan normaal, vaak boven ooghoogte, dus het rustige deel van het beeld, lucht, nevel of stil water, hoort bovenaan, en het detail lager, dicht bij waar je ogen toch al zijn.