Een droge straat weerkaatst niets en bekent niets. Voeg regen toe en de hele stad verdubbelt: elk neonbord krijgt een ondergrondse tweelingbroer, elk voetgangerslicht druipt het asfalt in als verf die nooit droogt.
Fotografen wachten het uur na de regen af — straten nog glanzend, lucht nog zwaar, paraplu's dichtgevouwen maar nog niet opgeborgen. De beelden in deze set leven in dat venster, waar de stad schoon, leeg en heel even van iedereen is die buiten is gebleven.
Op een scherm hebben natte-straatfoto's hun eigen verlichting: de reflecties zorgen voor de gloed, zodat het beeld levendig blijft zelfs bij halve helderheid. Praktisch, sfeervol en een beetje filmisch — een goede standaard voor stadsmensen.
