Een droge straat weerspiegelt niets en bekent niets. Voeg regen toe en de hele stad verdubbelt: elk neonbord krijgt een ondergrondse tweelingbroer, elk verkeerslicht druipt het asfalt in als verf die nooit droogt.
Fotografen wachten op het uur nadat de regen is opgehouden — de straten nog glanzend, de lucht nog zwaar, de paraplu's dichtgeklapt maar nog niet opgeborgen. De beelden in deze reeks wonen in dat venster, waarin de stad schoon is, leeggelopen, en heel even toebehoort aan wie buiten bleef.
Op een scherm dragen natte-straatfoto's hun eigen verlichting mee: de reflecties doen het gloeien, zodat het beeld ook op halve helderheid levendig blijft. Praktisch, stemmig en licht cinematografisch — een goede standaardkeuze voor stadsmensen.
