16:9, 16:10, 3:2 — de vorm van het scherm
Hoeveel er van een achtergrond overblijft, bepaalt de verhouding van het paneel, ruim voordat iemand naar de foto kijkt.
Achtergrondbestanden zijn vrijwel altijd 16:9, omdat bureaumonitoren op die vorm zijn blijven staan. Laptops gingen juist de andere kant op: veel 16:10, soms 3:2, hogere panelen waar een paar regels tekst extra in passen. Leg een 16:9-beeld op een 16:10-scherm en het systeem vergroot het tot de hoogte gevuld is — op dat moment is het breder dan het scherm waarop het ligt.
Wat verdwijnt, zijn de zijkanten. Ongeveer een tiende van de breedte op een 16:10-paneel, bijna een zesde op 3:2, gelijk verdeeld links en rechts weggesneden, zonder venster dat iets vraagt. Of dat pijn doet, hangt ervan af waar de fotograaf de dingen heeft neergezet: de losse boom op de derdelijn blijft staan, dezelfde boom tegen de rand loopt het kader uit.
De rustige oplossing is de resolutie in de beeldscherminstellingen lezen vóór het downloaden — 1920×1200 en 2560×1600 zijn 16:10, 2256×1504 en 3000×2000 zijn 3:2 — en bestanden nemen in de verhouding van je eigen paneel; dan komt die rekensom er nooit aan te pas. Lukt dat niet, kies dan beelden die hun idee in het midden houden: een horizon, een verloop, een baan mist. Die laten zich naar elke vorm bijsnijden en blijven zichzelf. Het scherm is de vaste lijst; bijgeknipt wordt altijd de achtergrond.
