Brandt een achtergrond die je nooit verwisselt in het scherm in?
Inbranden vraagt drie dingen: een OLED-paneel, een helder stilstaand patroon en tijd. Een bureaublad levert alle drie ongevraagd.
Op een OLED maakt elke pixel zijn eigen licht en veroudert naar de hoeveelheid die hij heeft gemaakt. Een beeld dat nooit beweegt laat zijn pixels ongelijkmatig verouderen, en na lang genoeg komt dat verschil als een vage schim op een egale achtergrond bovendrijven. Lcd-panelen werken anders en vallen praktisch buiten de discussie, zodat het antwoord eerst afhangt van welk paneel er voor je staat.
De achtergrond is echter zelden de ergste boosdoener. De taakbalk, het dock en een rij pictogrammen zitten de hele dag op precies dezelfde plek met hoog contrast, terwijl de foto erachter tenminste wordt afgedekt zodra er een venster opengaat. Wat het risico opvoert is helderheid die urenlang hoog blijft, een contrastrijk patroon met harde randen en hetzelfde beeld dat maandenlang blijft liggen.
De tegenmaatregelen zijn weinig spectaculair: de helderheid een stap omlaag, de balk die nooit beweegt verbergen, en de achtergrond om de dag of twee laten wisselen zodat geen enkele rand boven dezelfde pixels blijft staan. Een zachter beeld zonder harde grenzen is bovendien het beeld waarvoor je het prettigst werkt. Wisselen gaat minder over het paneel dan over niet een heel seizoen naar hetzelfde kijken.
