Czy tapeta, której nigdy nie zmieniasz, wypali się w ekran
Wypalenie potrzebuje trzech rzeczy: panelu OLED, jasnego nieruchomego wzoru i czasu. Pulpit dostarcza wszystkich trzech bez proszenia.
W ekranie OLED każdy piksel wytwarza własne światło i starzeje się w miarę tego, ile go już wydał. Obraz, który nigdy się nie rusza, zużywa piksele nierównomiernie, a po dostatecznie długim czasie różnica wychodzi jako blady cień na jednolitym tle. Panele LCD działają inaczej i praktycznie odpadają z tej dyskusji, więc odpowiedź zależy przede wszystkim od tego, jaka matryca stoi przed tobą.
Tapeta rzadko bywa jednak najgorszym winowajcą. To pasek zadań, dok i rząd ikon siedzą dokładnie w tym samym miejscu przez cały dzień i przy wysokim kontraście, podczas gdy zdjęcie za nimi przynajmniej zostaje zasłonięte, gdy otworzy się okno. Ryzyko podnoszą: jasność trzymana wysoko godzinami, kontrastowy wzór o twardych krawędziach i ten sam obraz zostawiony na miejscu przez miesiące.
Środki zaradcze są mało widowiskowe: zejść o jeden stopień z jasnością, ukryć pasek, który nigdy się nie przesuwa, i pozwolić tapecie zmieniać się co dzień lub dwa, żeby żadna krawędź nie stała nad tymi samymi pikselami. Łagodniejsze zdjęcie, bez ostrych granic, jest przy okazji tym, przed którym łatwiej się pracuje. Zmienianie tapety dotyczy mniej matrycy, a bardziej tego, żeby nie patrzeć na to samo przez cały sezon.
