Een zwarte achtergrond op een OLED-scherm

Op een OLED-paneel is een zwarte pixel geen donkere pixel maar een uitgeschakelde. Daarom gedraagt een nachtfoto zich hier anders dan op een lcd met achtergrondverlichting, waar zwart alleen de laagste stand is waartoe de lamp achter het glas bereid is te zakken. De grens tussen beeld en rand houdt geruisloos op te bestaan, en de achtergrond lijkt in het glas te liggen in plaats van erop.

Het verhaal over de accu klopt, maar is kleiner dan het meestal wordt verteld. Gedoofde pixels trekken inderdaad minder, en bij een telefoon die uren op een donker beginscherm ligt telt dat zichtbaar op; bij een bureaumonitor die de hele dag naast een licht raam aanstaat lijkt de winst eerder op een afronding. Het stevigere argument is contrast: witte bijschriften en kleine letters staan schoon op een vlak dat werkelijk zwart is, niet bijna zwart.

Puur zwart werkt, al wordt het soms gelezen als een scherm dat niet wakker werd in plaats van als een keuze. Beelden die iets van informatie in de schaduwen bewaren houden dat vlak open: een silhouet, één verlicht raam, een maan vlak bij de bovenrand. Let bij donkere verlopen op banding, want compressie dunt eerst de treden vlak bij zwart uit en de ringen verschijnen precies daar waar het beeld het stilst had moeten zijn.