پنجاه سایهرنگِ کلروفیل
هیچ رنگی به اندازهٔ سبزِ جنگلی مترادف ندارد، و هیچ جنگلی به کمتر از همهٔ آنها رضایت نمیدهد.
در جنگلی کهن بایستید و سبزها را بشمارید: لیمویی آنجا که آفتاب به برگ نو میخورد، سبزِ تیرهٔ بطری در گودیها، سبزِ نقرهای بر سمتِ خزهپوشِ تنهها، و مِهی سبزِ مایل به زرد آنجا که تاج درختان تُنُک میشود. شرکتهای رنگسازی شاید چهلتای اینها را نامگذاری کرده باشند. جنگل زیر بار استاندارد نمیرود.
عکسهای اینجا غوطهاند، نه چشمانداز — از درون جنگل گرفته شدهاند، رو به بالا از میان لایهها، یا در امتداد راههایی که همانطور که هر راه خوبی باید، در پیچی از دیدرس بیرون میروند.
میگویند صفحهٔ سبز چشم را آرام میکند، و برای یک بار هم که شده، باورِ عامیانه به فیزیولوژی نزدیک است. حالا واقعاً و بهطور قابلاندازهگیری آرامتان بکند یا نه، دستکم چیزی به ضربان قلبتان اضافه نخواهد کرد.
