عکاسی فضایی معمولاً با «تصورناپذیر» سروکار دارد — سحابیها، کهکشانها، فاصلههایی که فقط چند هجا هستند. ماه و سیارهها فرق میکنند. آنها «جا» هستند. ماه کوههایی بیآبوهوا دارد که با یک دوربین دوچشمی هم دیده میشوند؛ مشتری توفانی دارد کهنسالتر از تلسکوپی که کشفش کرد.
این مجموعه از محله بیرون نمیرود: دهانههای ماه در نورِ خطِ سایهروشن، پرترههای سیارهای، و گهگاه یک مقارنه — لحظهای که دو جهان وانمود میکنند به هم نزدیکاند.
والپیپر ماه یک ابرقدرت بیسروصدا دارد — همان ماهی است که پشت پنجرهٔ شماست. صفحه و آسمان با هم توافق دارند، و این بیش از کاری است که از دست بیشتر فناوریها برمیآید.
