بازتاب: چرا کاغذدیواری تیره در ظهر خاکستری می‌شود

شیشهٔ بی‌پوشش حدود چهار درصد نوری را که بر آن می‌افتد همان‌طور بازمی‌گرداند. این عدد تا وقتی کاغذدیواری پشت آن به سیاهی نزدیک نشده اهمیتی ندارد، اما از آن پس نور بازگشته دیگر یک جزئیات نیست و روشن‌ترین چیز صفحه می‌شود. پنجرهٔ پشت شانه‌ات در تصویر می‌ماند، کمی کم‌جان‌تر، درست همان‌جا که قرار بود عمیق‌ترین سایه باشد.

پوشش مات آن نور را برنمی‌دارد، فقط آن را در زاویه‌ای پهن‌تر پخش می‌کند: خط تیز چراغ باز می‌شود و به پردهٔ خاکستری کم‌رنگی روی نیمی از صفحه بدل می‌گردد، و حروف سفید ریز برقی دانه‌دانه می‌گیرند که خودِ پوشش با خود آورده است. لایه‌های ضدبازتاب مؤدب‌تر عمل می‌کنند و بازتاب آینه‌ای را زیر یک درصد می‌آورند، با این حال آن‌ها هم فقط اتاق را یک قدم عقب می‌برند.

پس انتخاب بیش از آنکه به عکس بستگی داشته باشد به جای نشستن بستگی دارد. در اتاق روشن، صفحهٔ براق با نیم‌تن‌ها و بافت‌ها مدارا می‌کند، چون نور خودشان برای پوشاندن شبح پنجره کافی است؛ اما یک تصویر تیره و صاف صحنه‌ای خالی به بازتاب تحویل می‌دهد. شب که برسد همان فایل بالاخره سیاهی‌اش را نگه می‌دارد و تصویری که ظهر انتخاب شده بود، عکس دیگری به نظر می‌رسد.