abstract
Renk Kartelası Olarak Gökyüzü
Gün batımından yirmi dakika sonra gökyüzü, hiçbir yazılımın cesaret edemeyeceği geçişler yapar.
Akşamın içinde bir aralık vardır — fotoğrafçılar mavi saat der, gerçi çoğunlukla pembe ve mordur — gökyüzünün saf geçişe dönüştüğü an. Bulut gerekmez, dram gerekmez: yalnızca renk renge süzülür ve tartışmayı bölecek hiçbir şey yoktur.
Bu fotoğraflar manzara bile sayılmaz neredeyse. Bir telgraf hattı, bir çatı, silüette bir tepe — renklerin render değil gerçek olduğunu kanıtlamaya yetecek kadar nesne, o kadar.
Geçişli duvar kağıtlarının modadan standarda dönüşmesinin bir nedeni var: üstlerine konan her şeyi güzel gösterirler. Bunlar işin orijinali — üstelik menşei her üreteçten sağlam.
