Wydmy: geometria bez architektów
Nikt nie projektował pustyni i widać to od razu — jest stanowczo zbyt pewna siebie.
Wydma to wiatr, który stanął w miejscu. Każda grań na tych zdjęciach jest zamrożonym podmuchem; każdy cień — zegarem słonecznym, który wskazuje tylko jedną porę dnia, a na stoku zawietrznym zawsze gdzieś trwa złota godzina.
Pustynia fotografuje się jak minimalizm, który był pierwszy. Dwa tony, jedna linia, zero bałaganu — słownik, do którego projektanci zbliżają się przez całe kariery, pogoda narysowała odręcznie przez dziesięć tysięcy lat.
Jako tapety wydmy są po cichu praktyczne: piasek o niskim kontraście ukrywa odciski palców na matowym ekranie i dobrze robi zarówno ciemnym, jak i jasnym zestawom ikon. Spokój z użytecznością — więcej, niż potrafi większość dekoracji.
