سی متر پایینتر، نور خورشید وقتی میرسد که دیگر آبی شده، و هر موجودی که رنگ دیگری بخواهد، باید خودش آن را بسازد. صخرههای مرجانی در این کار ولخرجی تمامعیارند — مرجانها در پاستلهای معدنی، و ماهیها در رنگهایی که در هر جلسهٔ طراحی وتو میشد: زیادی است.
عکسهای اینجا بهخاطر شفافیت انتخاب شدهاند، نه جلوهفروشی: پرترهٔ یک ماهیِ تنها، کپههای مرجان مثل انفجارهایی در دورِ آهسته، و آن گرادیان خاص، جایی که کمعمقیِ فیروزهای در آبیِ جدی فرومیریزد.
والپیپر زیر آب کاری میکند که از هیچ منظرهٔ خشکی برنمیآید — افق را یکسره حذف میکند. نه بالایی، نه فاصلهای، نه برنامهای. فقط آبی، که ادامه دارد.
