بیشتر چشماندازها کار تمامشدهاند؛ کوههایی که بالا آمدنشان تمام شده، درههایی که عمیقشدنشان تمام شده. زمین آتشفشانی استثناست: پوستههایی که در حافظه زنده سرد شدند، دودکشهایی که هنوز نفس میکشند، دامنههایی به رنگهای معدنی که انگار از سیارهای دیگر با رنگدانههای بهتر قرض گرفته شدهاند.
این مجموعه پسلرزه را جمع میکند نه فوران را؛ ساحلهای سیاه، خزهای که اولین جای پای سبزش را روی میدان گدازه میگذارد، برکههای زمینگرمایی حلقهشده به نارنجی غیرمحتمل.
چیزی بهطرز عجیبی آرامبخش در آفرینش خام بهعنوان پسزمینه هست. زمینِ این عکسها از بعضی اپلیکیشنهایتان جوانتر است، و حالش خوب است.
