Kar sesi de rengi emdiği gibi emer — eksiksiz ve bir gecede. Kara gömülmüş bir manzara, bildirimleri kapatılmış bir dünya gibi çıkar fotoğrafta: aynı sokaklar, aynı ormanlar, sesi alınmış.
Buradaki görüntüler beyaz üstüne beyaz etütleri — şapka giymiş çit kazıkları, kucak dolusu kar taşıyan kozalaklılar ve o boşluğu hem bozan hem de tamamlayan tek bir ayak izi dizisi.
Şunu söylemekte fayda var: kar sahneleri kış ekranını kasvetli değil, kasıtlı gösterir. Aralık nasılsa gelecek; onu kendiniz seçmiş gibi görünmek daha iyi.
