Een bos in de mist is een bos met minder meningen. Eerst verdwijnt de afstand, dan de kleur, dan alles behalve de drie bomen vlak voor je — die, zodra al het andere weg is, precies genoeg blijken te zijn.
Fotografen jagen op mist zoals anderen op zonsondergangen jagen, omdat ze gratis werk van professioneel niveau levert: ze scheidt lagen, verzacht licht en geeft diepte aan bos dat op heldere dagen plat oogt.
Dit zijn geduldige achtergronden. Niets erin vraagt om aandacht. Ze zitten achter je iconen zoals regen achter een raam zit — aanwezig, kalmerend, en volstrekt onbemoeid met wat jij de hele dag uitspookt.
