Zwart-wit is niet wat camera's vroeger deden; het is wat aandacht doet. Ontdoe een straat van kleur en ze herschikt zich rond licht, lijn en gebaar — de diagonaal van een schaduw, een figuur op precies de juiste afstand, de geometrie waarvan de kleur je al die tijd afleidde.
Deze collectie prefereert hard licht en geduldige timing: middagschaduwen scherp als trappen, eenzame forensen afgedrukt tegen lichte muren, nat asfalt dat zilver doet.
Een monochrome achtergrond is, praktisch gesproken, ook een diplomaat. Hij past bij elke pictogrammenset ooit ontworpen en laat appkleuren gekozen ogen. De stad neemt de terughoudendheid voor haar rekening, dan hoeft je scherm het niet te doen.
