architecture
Gebouwen, omhoog kijkend
Elke wolkenkrabber is ook een schema van iemand die weigerde te stoppen.
Richt een camera recht omhoog tussen torens en architectuur wordt geometrie met een budget. Gevels lopen naar één punt, glas citeert de hemel terug naar zichzelf, en een gebouw waar je normaal langsloopt wordt een patroon om naar te staren.
De foto's hier gaan minder over monumenten dan over lijnen — de zich herhalende ramen, de naad waar twee bouwperiodes elkaar raken, het ene balkon dat het raster doorbreekt en het daarmee bewijst.
Gestructureerde achtergronden passen bij mensen die houden van orde die ze niet zelf hoefden aan te brengen. Het raster houdt stand; je pictogrammen lenen zijn discipline; iedereen oogt georganiseerder dan hij is.