دوربین را میان برجها مستقیم رو به بالا بگیرید؛ معماری میشود هندسهای با بودجه. نماها به یک نقطه همگرا میشوند، شیشه آسمان را عیناً به خودش پس میدهد، و ساختمانی که هر روز بیاعتنا از کنارش میگذشتید، الگویی میشود که میتوان مدتها به آن خیره ماند.
عکسهای اینجا کمتر دربارهٔ بناهای مشهورند و بیشتر دربارهٔ خطوط — پنجرههای تکرارشونده، درزِ محل تلاقی دو دورهٔ ساختوساز، و آن بالکن تنها که شبکه را میشکند و درست با همین کار وجودش را ثابت میکند.
والپیپرهای ساختمند به کار کسانی میآیند که نظم را دوست دارند بیآنکه مجبور باشند خودشان برقرارش کنند. شبکه سر جایش میماند؛ آیکونهایتان انضباطش را قرض میگیرند؛ و همه منظمتر از آنچه هستند به نظر میرسند.
