minimal
طبیعت بیجان، بهروزشده
قرن هفدهم میوه و جمجمه نقاشی میکرد. ما میز و قهوه عکاسی میکنیم. سبک زنده مانده.
سطحی مرتب، نور گرم، فنجانی که طوری چیده شده انگار معنایی دارد؛ طبیعت بیجان هرگز نمرد، فقط لوازمش عوض شد. این صحنههای داخلی آرام از قواعد قدیمی پیروی میکنند: نور از یک طرف، بافتها در گفتوگو، چینشی که حضور کسی را که تازه رفته القا میکند.
قابهایی با آرامش واقعی انتخاب کردیم، نه استریلیته نمایشگاهی. کمی رگه چوب، گیاهی که آشکارا واقعی است چون آب لازم دارد، نور صبحگاهی با گرد و غبار درونش.
نوعی بازگشت خوشایند در تصویر پسزمینه میز کار روی صفحه کاری هست؛ میزی پشت میز شما، مرتبتر از میز خودتان، دری باز نگهداشته برای نسخهای از روز که همهچیز روان پیش میرود.