Martwa natura, wersja zaktualizowana

Uporządkowany blat, ciepłe światło, jedna filiżanka ustawiona tak, jakby coś znaczyła — martwa natura nigdy nie umarła, zmieniła tylko rekwizyty. Te ciche wnętrza słuchają dawnych reguł: światło z jednej strony, faktury prowadzące rozmowę, układ sugerujący kogoś, kto właśnie wstał od stołu.

Wybieraliśmy kadry o prawdziwym spokoju, a nie o sterylności salonu wystawowego. Trochę słojów drewna, roślina najwyraźniej żywa, bo domaga się wody, poranne światło z pyłkiem w środku.

W tapecie z biurkiem na ekranie do pracy jest przyjemna rekurencja — biurko za twoim biurkiem, schludniejsze niż twoje, przytrzymujące drzwi dla tej wersji dnia, w której wszystko idzie gładko.