هر نوار روی دیوارهٔ کانیون یک فصل است — اینجا بستر دریا، آنجا میدانی از تپههای شنی، و میان بندها یک میلیون سالِ بیشتاب. آب آن را نوشته و آب هنوز هم ویرایشش میکند، هر بار با یک سیلاب ناگهانی.
عکسهای این مجموعه سرِ گرمِ طیفِ زمینشناسی را ترجیح میدهند: زنگاری، اُخرایی، گلبهی، و گاه آن سایهٔ بنفشی که فقط کانیونهای باریک در ظهر از پساش برمیآیند. رنگهایی که هیچ ابزار پالتسازی جرئت پیشنهادشان را ندارد، و تنها با این واقعیت که وجود دارند تأیید شدهاند.
سنگی به این کهنسالی تصویر زمینهٔ غریبی میسازد — فوریت را در لحظهٔ تماس جذب میکند. شمار اعلانهایتان هرچه باشد، دیواری که پشتشان ایستاده دویست میلیون سال است که صبوری میکند.
